Column: Fuck wereldreizen, ik heb geen zin in darmkrampen in Vietnam

In Column, Soloreizen, Wereldreis
Naar beneden!

De filosofie van Soms Ook Heimwee volgens Sam, de Soms Ook Heimwee columnist die nooit op reis gaat.


Goede voornemens, mijn hol! Bij een frisse Stella (ne grote) en een hamburger (ne vettige van El Torro) praatte ik met Yannick bij over wat geweest is (vanalles) en wat komen zal (ook vanalles). Misschien nog eens een artikel voor de reisblog opperde hij. Maar waarover dan, ik ga nooit op reis?

strand mexico

Als young daddy heb ik geen wekelijkse reizen om over te schrijven. En Yannick en Charlie? Nou ja, die globefucken de wereld maar rond. Meer kunnen onze levens niet verschillen en toch hebben we meer gemeen dan je eigenlijk denkt.

Soms Ook Heimwee heeft een soort van gidsfunctie die Hesse ook had in mijn jonge leven. Of alleszins de pretentie.

Des avonds dacht ik opeens, zittend in de huiselijke fauteuil, aan Hermann Hesse, mijn favoriete Duitse romanist. Yannick zo zou kunnen weggelopen zijn uit een roman van Hesse. En ook: Soms Ook Heimwee heeft een soort van gidsfunctie die Hesse ook had in mijn jonge leven. Of alleszins de pretentie. Een nachtje slapen had me echter toch van idee doen veranderen. Ik dwaalde, Hesse heeft niks te maken met die softe reis-shit van Yannick, die van tie-ta-twijfelen een levenswijze heeft gemaakt.
Hesse zou zich omdraaien in zijn graf bij de term ‘invloedrijke fotoblog’. Foto’s kunnen mooi zijn, zeer zeker, maar invloedrijk. Ho maar. Het is niet omdat je een mooie prent van X of een pareltje van Y ziet, dat je de wereld fundamenteel anders gaat zien. Hesse zou zijn neus ophalen voor een foto van Z met honderden nietszeggende likes. Een streling voor het oog voor luttele seconden, ten opzichte van een streling van de ziel voor het leven. Of ben ik aan het overdrijven? Een filtertje op mijn tekst. Zou Hesse dat appreciëren?

Ik dacht aan Yannick en ik dacht aan een moderne, helmboswuivende, jonge held die de wereld verkent, maar steeds terugkeert naar een vaste haven en leermeester (ikke dus). Gebruik ik deze vergelijking als troost omdat ik eigenlijk jaloers ben op het vele reizen en dicht ik mezelf een grotere rol toe dan ik verdien? Misschien. Maar iemand moet die Yannick toch eens met zijn voeten op de grond houden? Misschien is hij wel jaloers op mijn leven tussen de pampers?

Ik dacht aan Yannick, een moderne, helmboswuivende, jonge held die de wereld verkent, maar steeds terugkeert naar een leermeester (ikke dus)

Die dualiteit huist in verschillende mate in eenieder van ons. Volgens Hesse, maar ook volgens mij, een van zijn vele volgelingen, uit de generatie van 2005-2010. Ook al schreef hij zijn meesterwerken (De Steppewolf, Narziss & Goldmund,..) bijna een eeuw geleden, ze blijven akelig actueel. Toen ik voor het eerst kennismaakte met Hesse’s werk… Sjonge, wat een wake-up-call. Verdekke, bedacht ik me, 20 jaar, ex-puber, te jong voor de wereld, te oud voor onschuld, wat ik denk en voel is niet apart, het is zelfs al 100 jaar neergeschreven en veel beter verwoord dan ik ooit zou kunnen. De dankbaarheid die ik jegens Hesse voel, kan ik niet beschrijven, ik ben immers geen Hesse. Kan je dat gevoel opwekken met een webstek?

Soms Ook Heimwee gaat gelukkig niet enkel over mooie plaatjes met gefotoshopte palmbomen, slanke benen onder gesponsorde jurkjes, hippe cafeetjes die niet goed zijn voor je portefeuille en goedkope content.

Soms Ook Heimwee gaat gelukkig niet enkel over mooie plaatjes met gefotoshopte palmbomen, slanke benen onder gesponsorde jurkjes, hippe cafeetjes die niet goed zijn voor je portefeuille en goedkope content. Het gaat vooral over durven vertrekken op wereldreis. Het liefst van al nog eens alleen ook. Van die veilige haven in het onbekende niets springen. Eventjes een half jaar geen Netflix meer.

mooie stranden mexico

Een herkenbare interne strijd die niet iedereen kan benoemen. Hesse kon het met woorden, Yannick met beelden en clickbait. Moest Hesse anno 2019 leven, zou hij voor Soms Ook Heimwee kunnen schrijven. (Hopelijk zou hij dan geen man-bun hebben). Dat is de reden waarom ik graag schrijf voor Soms Ook Heimwee. De arrogante illusie dat ergens op deze wereld iemand iets heeft aan onze schrijfsels. En toch is er ook weer dat ander stemmetje in mijn hoofd dat denkt: ben je op zoek naar jezelf, maar heb je geen zin om op een Vietnamees rijstveld de schijterij en een zonneslag te krijgen, probeer dan eens een boek van Hermann Hesse. Minder mooi Instagram-materiaal, maar des te meer voedsel voor de geest.

duitsland kasteel

Andere columns van Sam lezen?

  • ijsland reisverhaal

    Column: IJsland anno 2010

    Slechts 196 jaar te laat voor Napoleon himself, maar sinds oktober 2017 zijn er rechtstreekse vluchten van Zuid-Afrika naar Sint-Helena. Niet zo maar een leuk wist-je-dat-je, wel de aanleiding voor volgend diepte-interview: jawel, wij wisten zowaar 2 heren te strikken die op de tweede rechtstreekse vlucht van Brussel naar Rejkjavik zaten.
    (mensen die op de…
  • vliegen met kinderen

    Column: Een vliegreis met een peuter. Hoe doe je dat?

    Deze blog staat bekend als een warm pleidooi voor de individuele globetrotter, die met niets of niemand rekening hoeft te houden, behalve dan zichzelf en het aan te meten imago op sociale vergelijkingsmedia. Ja, jij bent belangrijk en daarom verdien je het op wereldreis te gaan, om jezelf te ontdekken of terug te vinden, in…
  • reistrend belgie

    Column: Citylooping Gent: de nieuwste reistrend voor drukbezette mensen

    Niet te verwarren met running tours of zuipweekenden: Citylooping is een geconcentreerde vorm van citytrippen, zowel in ruimte als tijd. Eerlijk: we zijn eigenlijk gewoon op een dinsdagavond naar The Post getrokken in Gent, om vervolgens enkel zaken te bezoeken die zich rond dezelfden blok bevonden.
    Wekker om 7u en woensdag braafkes terug aan de…
  • Column: 10 willekeurige tips over 10 willekeurige plekken in Dublin

    Ja, ik weet het. Charlie en Yannick gingen in de zomer van 2017 en tipte de allerleukste keet, Whelans, al. En Temple Bar is inderdaad te vermijden, maar waarom zou een andere recensent dan nog naar Dublin gaan? Wel, omdat Arcade Fire ten buhne verscheen in de geweldige 3arena. En omdat we daar dan toch…
  • reis blog ibiza

    Column: Waarom in godsnaam op solo-wereldreis vertrekken? 4 mythes doorprikt.

    “Wil je eens iets schrijven over het maken van een lange wereldreis?” vroeg ik aan Sam. “Dan kan je je boeken sluiten, Yannick. Als ge uw eigen wilt tegen komen kunt ge beter eens een open gesprek met uw ouders voeren. De kans is groter dat ge uw eigen daar tegenkomt dan op een strand…
  • De 7 geboden van een Nederlandse familiecamping

    Reporter Sam ging voor het eerst met dochter Joske (2 jaar) & vrouw Karlien (leeftijd te bekomen op de redactie) kamperen. Er heersen heel wat ongeschreven wetten op een camping. Na een weekend analyseren, probeerde hij de warme gedragscode van de microcosmos die de familiecamping is, samen te vatten. Niet op twee stenen tafelen, maar…

Submit a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: